Languages
Content Who? About us Events Submissions Submenu
« back

İğne ile İplik

Dilek Mayatürk (2020)

Sorry, this entry is only available in English.

İnce bir iğneyim ben
İçimden sen geçsen bir, bembeyaz
Bana tutunsan hemen
Bakışıma dolansan
Ben yolu açsam, sen tamamlasan
Beraber dalıp çıksak bir genç kızın nakşına
Şairi beyaz gömleksiz koymasak,
Bir fakirin yamalı paltosuna yeniden yama yapsak,
Düğmenin dört deliğinden de dünyaya baksak,
Beyaz zambağı mavi mendile işlesek,
Durup her söküğün kalbinde
Güzelliğiyle onarmanın birbirimize karışsak.

*

Bir ipliğim ben, beyaz
Vazifemiz bitince her şeye düğüm atarlar,
Bunu biliyorsun
Seni çekerler, benden koparırlar
Alırlar, iğnedenliğe batırırlar,
Bunu da
Üzerinde bir parçam kalır, geçici, anı say
Ben kesilmişim, parça parça çoğalmışım
Bir bakmışsın, bir gün, bir çeyiz örtüsünde
Beyaz bulutlar yapmışım.
Yırtık, sökük, her yarayı pek de güzel onarırdık
Onarmak, bazen sonu her şeyin, yani ayrılık
Vedalaşamadan, birdenbire, bir düğümle
Koparılırdık.

Senin gözünden başka renkler de geçer
Beni başka ellere de dolarlar
Ama sen üzülme
Aklımda beyaz zambak.
Aklımda şaire diktiğimiz gömlek.
Aklımda düğmenin deliklerinden gördüğümüz
Dünya kalır. 

≡ Menu ≡
Homepage Content
Events Submissions
Authors Translators Moderators
About us Partners Gallery
Contact Blog Facebook
Festival 2016 Events Press